Van nuttig of gezond tot nadelig of ongezond perfectionisme

“Het najagen van perfectie is een vermomming van onzekerheid”

Paulo Coelho

De dingen zo goed mogelijk willen doen, de vorm van perfectionisme die we allemaal kennen, is in se een positieve eigenschap. Het kan heel nuttig zijn niet te snel tevreden te zijn of de lat voldoende hoog te leggen.

Je ontdekt soms dat er meer in jezelf zit dan je dacht – plus est en vous! Als je naar topresultaten streeft bij de dingen die je graag doet, is de gedachte heel nuttig.

De gedachte heeft echter een keerzijde. De positieve eigenschap kan namelijk helemaal doorschieten en daardoor je behoorlijk in de weg gaan staan.

Perfectionisme wordt een nadelige en ongezonde eigenschap wanneer goed nooit goed genoeg is, of wanneer de lat altijd onbereikbaar hoog ligt. Zo hoog zelfs dat je wel móet doorgaan en móet blijven ploeteren in het najagen van onrealistische, onhaalbare doelen, als een telkens opschuivend fata morgana…

Of, je gaat uitstellen. Je begint er zelfs niet aan want het zal toch nooit goed genoeg zijn, denk je.

De kunst bestaat er natuurlijk in om er op tijd aan te beginnen (proactieve controle), en op tijd te besluiten dat het goed is, dat het werk af is.

De kunst is ook ervoor te zorgen dat het streven ‘het best mogelijke te doen’ niet doorschiet in de eis dat je altijd de beste móet zijn. Deze eis, die je aan jezelf oplegt, is een permanente bron van stress.

In de toch al drukke tijden waarin we leven, kun je alle overtollige stress wel missen als kiespijn!